به پایان رسیدیم اما نکردیم آغاز ،

فروریخت پرها اما نکردیم پرواز،

 ببخشای ای روشن عشق بر ما ببخشای !

ببخشای اگر ما صبح را ما به مهمانی کوچه دعوت نکردیم ،

ببخشای اگر روی پیراهن ما نشانی از سحر نیست ،

ببخشای مارا اگر از حضور فلق روی فرق صنوبر خبر نیست .

نسیمی گیاه سحرگاه را ، در کمندی فکنده است وتا دشت بیداریش می کشاند .

و ما کمتر از آن نسیمیم ،

در آنسوی دیوار بمیریم،

ببخشای ای روشن عشق بر ما  ببخشای ،

به پایان رسیدیم اما نکردیم آغاز ،

فرریخت پرها نکردیم پرواز